Sremska Mitrovica sve više postaje grad nepremostivih socijalnih razlika-na jednoj strani prepuni restorani duž obale, najnoviji modeli automobila, rasprodati stanovi na najatraktivnijim lokacijama u gradu, vile u priobalju, brodovi i brodići, na drugoj armija gladnih, osiromašeni penzioneri, socijala na narodnom kazanu,…
Narodna kuhinja Crvenog krsta, koja u kontinuitetu radi od 1992. godine, priprema i distribuira kuvane obroke tokom cele godine za trenutno 260 korisnika sa evidencije mitrovačkog Centra za socijalni rad, a troškove snosi Grad Sremska Mitrovica.
Prioritet imaju samačka staračka domaćinstva, samohrani roditelji sa decom, radno sposobni korisnici sa više od dvoje dece, kao i penzioneri sa najnižim primanjima, koji su u stanju potrebe.
Kuvani obroci dele se iz vozila Crvenog krsta na tri punkta u gradu i dva u Laćarku, dok se žiteljima sela dodeljuju lanč paketi.
Crveni krst Sremske Mirovice preko Crvenog krsta Vojvodine ostvaruje saradnju i sa Bankom hrane, koja dva puta mesečno dodeljuje pakete voća i povrća i time se barem još malo upotpuni ponuda u obrocima za najsiromašnije Mitrovčane.
Evidentno je, međutim, da prikazani broj nije realan, pošto je situacija u praksi daleko drastičnija, no, građane, kojima je pomoć potrebna, starije i bolesne, često je stid da pomoć traže, a mnoge i da stoje na otvorenom sa kanticama u rukama.
Dugogodišnji nerešen problem, čije rešenje su gradske vlasti obećale još pre više od decenije, je nepostojanje namenskog objekta Narodne kuhinje, pošto su do sad siromašni na otvorenom, na pet punktova, i po kiši, i po snegu stajali, čekajući vozilo sa hranom!
Problem, naravno, nije nerešiv, jer umesto gradnje novog objekta u obzir bi došla i adaptacija nekog postojećeg, napuštenog, ali, za realizaciju takvog ’’poduhvata’’ Grad za sve ovo vreme nije imao novca, niti sluha.
Pritisak najsiromašnijih slojeva stanovništva na nadležne institucije svake godine se drastično povećava u zimskim mesecima, kada nema ponude sezonskih poslova, pa socijalno ugroženi Mitrovčani nemaju prilike da dopune kućni budžet.
Takođe je realnost da mnogi od njih odbijaju poslove, pa su tako mitrovački poljoprivrednici, kao i vlasnici plantaža voća i povrća letos bezuspešno tražili radnu snagu za poljske radove i branje, nudeći dnevnice i do 6.000 dinara.
U kategoriju siromašnih spadaju i mitrovački penzioneri, kojih ukupno po evidenciji ima oko 18.000, sa prosečnim penzijama od 48.000-52.000 dinara, što je ispod republičkog proseka penzija od 56.882.
Ali, činjenice govore da je prosek jedno, a stvarna situacija nešto sasvim drugo, te je poznato da su radničke penzije daleko ispod ovog proseka, kao i da većina Mitrovčana prima izuzetno niske penzije od 35.000 do jedva 45.000, dok su poljoprivredne penzije ispod svakog ljudskog dostojanstva!
Poslednjih godina na delu je sve rasprostranjenija pojava da se penzioneri honorarno angažuju na određenim poslovima, obično obezbeđenja (mada ih ima i kao vozača autobusa), ali, s obzirom na to da većina penzionera, zbog zdravstvenih razloga i starosti nije radno sposobna, oni takođe spadaju u socijalno ugrožene kategorije stanovništva, kojima je pomoć itekako potrebna.
Narcisa Božić
Komentari